شهر زیبا

مقوله زیبا سازی شهر در دیار ترشیز به فراموشی سپرده شده است. ساختمانهای بیقواره با ظاهری بس نازیبا و زمخت شهررا در همچون دیوی خشن در بر گرفته است . فضا سازی شهری با هیچ اسلوب علمی یا هنری یا حتی سلیقه ای همخوانی ندارد.برای تازه واردان به شهر و یا مسافرانی که تنها نامی از ترشیز شنیده اند ورود به شهر به خصوص ازقسمت جنوبی بسیار تکان دهنده و شوک آور است. همه جا خاک آلود و کهنه و تیره است. انگار سالیانی دراز تعمدی در کار بوده است تا رنگ زدایی در سر تا سر شهر صورت پذیرد تا شاید اژدهای سیاهی را انبساط خاطر بیشتری فراهم گردد.بافت قدیمی شاید هیچگاه بوی نو بودن را استشمام نکرده است حتی در زمانه ایکه خشت اول را معماران نهاده اند.اگر ترشیز تاکنون دوران مقدماتی توسعه را می گذرانده است اکنون وقت آن است که تحول جویی را با تحولی اساسی در ظاهر خود آغاز سازد. این میسرنیست الا به اهتمامی شگرف از سوی اهالی بلکه این دیار رونق چهار هزار ساله خود را پس از قرنها خاموشی دوباره به دست آورد.این حق کودکان این دیار است که در نقاشیهایشان تصویری زیبا از شهر خویش به رسم در آورند و در گذرسالیان زندگیشان دراین سرزمین تابلویی رنگارنگ از خاطرات هزار رنگ را در صندوقخانه ذهنشان انبارسازند و نه بی نظمی و نا ترتیبی و درهم ریختگی و آشفتگی. بگذارید آیندگان و روندگان این شروع دگر دیسانه شما را تجربه ای بیابند که ترقیشان را موجب شده و از گذشتگان خود به نیکی و هوشمندی یاد کنند که این خود طلیعه جاودانگی است برای زندگان حاضر